In den beginne was er duisternis.
Toen kwamen de Vreemdelingen.
Ze waren een ras zo oud als de tijd zelf.
Ze beheersten de kunst om de werkelijkheid te veranderen...
... met wilskracht alleen.
Deze vaardigheid noemden ze 'tuning'.
Maar ze stierven. Hun beschaving raakte in verval.
Ze verlieten hun wereld, op zoek naar een middel tegen hun sterfelijkheid.
Hun eindeloze tocht bracht ze naar een kleine blauwe wereld...
... in de verste uithoek van de Melkweg. Onze wereld.
Hier dachten ze eindelijk te vinden wat ze hadden gezocht.
Mijn naam is Dr. Daniel Paul Schreber.
Ik ben een gewoon mens. Ik help de Vreemdelingen met hun experimenten.
Ik heb m'n eigen soort verraden.
U bent in de war, bang. Maar ik kan u helpen.
Wie bent u ? - Ik ben arts. Luister.
U bent uw geheugen kwijt. Een experiment dat verkeerd ging.
Begrijpt u ? - Nee, wat is er aan de hand ?
Luister. Er zijn mensen die u zoeken. Ze mogen u niet vinden.
Bent u daar ?
De Automat heeft gebeld. U heeft uw portefeuille laten liggen.
Ga hem maar halen, want u heeft voor drie weken betaald. En die zijn om.
Ben ik hier al drie weken ? - Het staat hier, Mr. Murdoch.
Dag en datum. We houden onze boeken net zo netjes als onze bedden.
Ik betaal straks wel.
Doe dat. U bent alleen welkom als u stipt betaalt.
Drie weken is drie weken. Geen aftrek wegens goed gedrag.
Mr. Murdoch, ja. Waar is hij ?
Hij is vertrokken. Nog geen vijf minuten geleden.
Slaap nu.
Hé, schat. De dokter van je man. Hij wil je spreken.
Pardon ?
Dokter... - Schreber. Komt u binnen.
U moet Emma Murdoch zijn.
Bedankt dat u zo snel kon komen.
Wat is dit ?
Een nogal primitief experiment voor m'n onderzoek.
U zegt dat u de dokter van m'n man bent. Maar hij heeft me niets verteld.
John is al enige tijd bij me onder behandeling.
Hij kampt met gevoelens van verraad als gevolg van uw huwelijksproblemen.
Heeft John u erover verteld ?
Wanneer heeft u hem voor het laatst gezien ?
Drie weken geleden. Hij pakte z'n koffer. Hij was erg kwaad op me.
Ik begrijp dat dit moeilijk voor u is.
Maar voor John's bestwil moet u me beschouwen als een vriend.
John lijdt aan een inzinking. Volledig geheugenverlies.
Dat kunt u niet menen. - Jawel.
Hij lijdt wellicht aan waanvoorstellingen, zelfs gewelddadigheid.
Als hij contact zoekt, moet u me onmiddellijk bellen.
Uw man is op zoek.
Naar zichzelf.
Goedenavond, Mr. Murdoch.
Ik heet Mr. Murdoch, nietwaar ? Mr. J. Murdoch ?
J. Murdoch. Hoe heet je ? Justin ? Jerry ?
Ik heet Jason Murdoch, John Murdoch, Jake Murdoch.
Hoe gaat het ? Jack Murdoch.
Ik moet me beheersen.
Ik zeg tegen hem: Contant betalen. Drie weken is drie weken.
Waar is onze geluksvogel ? - Boven, kamer 614.
Weer een prostituee.
J. Murdoch.
Goedenavond, Husselbeck. - Inspecteur Bumstead.
Je veter zit los.
Ik ben blij dat u er bent. Walenski schijnt de zenuwen te hebben.
Ik pak aan wat ze me geven.
O, ben jij het ? Je hebt je portefeuille laten liggen.
Wanneer ? - De vorige keer.
Wanneer was dat ? - Toen je je portefeuille liet liggen.
Moet ik me dat soms herinneren ?
Pardon.
Waar ga jij naartoe ? - Naar huis.
Waar is dat ?
Hebben jullie niks beters te doen ? - Ik doe gewoon m'n werk, May.
Er loopt een moordenaar rond. Kunnen jullie hem niet beter gaan zoeken ?
Maak dat jullie wegkomen.
Kom.
Hoeveel zijn het er nu ? Zes hoertjes ?
Ik geloof het wel. - Een ijverig baasje.
Husselbeck, welke moordenaar stopt om een stervende vis te redden ?
Geen idee.
Waar bleef je ? Die moordenaar speelt een spelletje met ons. Dankzij Walenski.
Ik ken Eddie al lang, hoofdinspecteur. Hij is een prima politieman.
Wat hij ook geweest mag zijn, hij heeft er z'n hoofd niet meer bij.
Ik moet Bumstead spreken.
Ze houden ons in de gaten. Er is geen uitweg.
Zien jullie het dan niet ?
Laat me los. Ik doe jullie niets.
Wat was dat ? - Walenski.
Ik word gestraft voor m'n zonden.
Waar heb ik dit aan verdiend ? Waar beginnen we ?
Alles wat inspecteur Walenski heeft opgeschreven moet hier zijn.
Walenski zou moeten worden opgenomen.
Er gaat niets boven een beetje gezonde paranoia
Inspecteur Bumstead ?
Ik kom de vermissing van m'n man aangeven.
Ga naar de balie. - Zij stuurden me naar u.
Hij heet John Murdoch.
Komen deze namen u bekend voor ? - Nee. Wie zijn die vrouwen ?
Waarom zoekt u m'n man ? Wordt hij ergens van beschuldigd ?
Misschien. Misschien moord. - Moord op wie ?
Welke ? - Allemaal.
Mrs. Murdoch, het was niet m'n bedoeling...
Ik had niet moeten komen. Het was een vergissing.
Toe nou, als u me het even laat uitleggen...
Kennen wij elkaar ?
Als dat zo is, hoop ik dat je nog ademt.
Hoe heet je, schat ?
John.
Dat is een passende naam.
Ik dacht net...
Wat jij doet...
... lijkt me nogal gevaarlijk.
Vooral nu. Hoe weet je dat ik niet de moordenaar ben ?
Je lijkt me het type niet. Hoezo ?
Heb je soms vreemde neigingen ?
Verdorie.
Vrouwenmoordenaar nog steeds voortvluchtig
U heeft uw kwalijke eigenschap dus ontdekt.
Wie bent u ? - Dat kunnen wij u ook vragen.
Slaap nu.
Hij kan tunen.
Wat moeten we doen ? Hij is gevaarlijk.
Het schijnt dat hij kan tunen. - Onmogelijk.
We hebben het met eigen ogen gezien.
Soms slaat het inprenten niet aan. Ze gedragen zich grillig als ze ontwaken.
Ze dolen rond als verdwaalde kinderen.
Maar deze was anders, ja ?
Wat zegt de dokter ervan ? - Hij heeft zich niet gemeld.
En Mr. Quick ? - Geen Mr. Quick meer.
Mr. Quick dood, ja.
Arme, arme Mr. Quick.
Mr. Book, weet hij het ?
Zouden we het niet moeten weten, Mr. Hand ?
We hoopten eerst meer te ontdekken.
We kunnen niets weten zolang we hem niet bezitten. We moeten hem hebben.
Mijn merk, hoop ik.
Ik maakte me zorgen over je.
Straf je me ?
Als verdwijnen jouw manier van straffen is, kan ik het niet waarderen.
Ik weet niet wat je bedoelt.
Ik vond deze sleutels in m'n zak. Kennelijk woon ik hier.
Ben jij soms m'n vrouw ? - Soms ?
Je weet echt niet wie ik ben, hé ?
Je dokter zei dat dit kon gebeuren. - Mijn dokter ?
Hij gaf me z'n kaartje. Hij wil je absoluut vinden.
Schreber...
Ik beleef iemand anders z'n nachtmerrie. Waarom bezocht ik een arts ?
Ik had een verhouding.
Je was kwaad op me.
Dr. Schreber. Helaas moeten we u hier komen zoeken.
U weet hoe onplezierig wij al dit vocht vinden.
Het spijt me. Ik... - U heeft zich niet gemeld.
Ik was bang. Ik heb een zwak hart.
Uw zwakheid is volgens ons geen kwestie van uw hart.
We vonden dit in z'n hotelkamer.
Moeten we Mr. Murdoch's herinneringen opnieuw reproduceren ?
Ik probeerde hem in te prenten, maar hij sloeg de injectiespuit uit m'n hand.
Hij heeft dus geen herinneringen ? - Alleen fragmenten.
De procedure werd onderbroken. We hoeven hem alleen te vinden.
U heeft vaker dwalers gehad. - Dit is geen dwaler.
Deze kan tunen. - Onmogelijk. Dat kunt u alleen.
U zult een nieuwe mal van zijn geheugen maken, ja ?
Natuurlijk, ik zal hem opnieuw inprenten.
Nee, we hebben ze voor iets heel anders nodig.
Het is bijna middernacht. Na de tuning van vannacht praten we verder.
Maar geen uitstel meer, ja ?
Geen inconsistenties meer in uw gedrag.
De politie zoekt je. - Ja, ik heb de kranten gezien.
'Moordenaar besluipt straatprostituees.'
Ik was bij zo'n vrouw voor ik vanavond hier kwam.
Ik begrijp het niet.
Ik ontmoette haar voor een Automat. Ik wilde mezelf op de proef stellen.
Ik wilde weten of ik zoiets zou kunnen doen.
Misschien ben ik m'n geheugen kwijt, maar een moordenaar ben ik niet.
Ik geloof je.
Echt ?
Die auto waarmee je aankwam ?
Een politieman. Hij heeft me gebracht.
Ik wist niet dat hij er nog was.
Blijf staan.
Wacht, u heeft de verkeerde. - Ga aan de kant.
Ik heb niemand vermoord. - U wordt verdacht. Geef u aan.
U kunt me alles vertellen. - U gelooft me toch niet.
Probeer het.
Ze zitten achter me aan.
Een groep mannen. Ze willen me dood hebben.
Ik weet niet eens... Het zijn geen...
Wie zal er naar een gek luisteren ? - Opzij, Mrs. Murdoch.
Rennen.
Er luistert nooit iemand naar mij.
Murdoch, blijf staan.
Hoe ver nog ? - We zijn er bijna.
Weet je de weg naar Shell Beach ? - Ik ben er met huwelijksreis geweest.
Je neemt Main Street West tot aan...
Of is het Crosstown ?
Ik weet niet meer of het Main Street West of Crosstown was.
Het spijt me dat ik u verder niet kan helpen.
Maar ik ben al laat voor m'n afspraak. - Toch bedankt voor de moeite.
Eén ding snap ik niet. Ik heb in m'n werk heel wat moordenaars gekend.
Murdoch lijkt me geen moordenaar.
Misschien bent u niet gewend om diep genoeg te graven.
Ik weet wanneer iemand liegt.
Het beoordelen van persoonlijkheid is toevallig mijn vak.
Misschien kunt u me een paar tips geven.
Zeker. Neem uzelf bijvoorbeeld.
U bent een veeleisend man, gemotiveerd. Bezeten door details.
Ik vermoed dat u een nogal eenzaam leven leidt.
Goedenavond, inspecteur. Ik moet nu echt gaan.
Kom binnen.
Hoe is het met hem ? - Hetzelfde.
Walenski. Ik ben het, Frank.
Kom binnen, Frank.
Doe de deur dicht.
Ik heb je oude rapporten doorgekeken. Het is een interessante zaak.
Een zaak waarmee je je carrière kunt maken of verwoesten.
Ja, ik heb aan die zaak gewerkt. - En toen ?
Wat gebeurde er toen, Eddie ? - Niets.
Ik heb in de metro gezeten, rondrijdend in een kringetje.
Denkend in een kringetje.
Er is geen uitweg.
Ik heb elke centimeter van deze stad afgezocht.
Je maakt je vrouw doodsbang. - Ze is mijn vrouw niet.
Ik weet niet wie ze is. Of wie wij zijn.
Waarom zeg je dat ? - Denk je veel aan het verleden ?
Even veel als ieder ander.
Ik probeer me dingen uit het verleden helder voor de geest te halen.
Hoe meer ik probeer terug te denken, hoe meer alles uiteen valt.
Niets lijkt meer echt.
Het is alsof ik dit leven heb gedroomd...
... en als ik wakker word, ben ik iemand anders.
Een totaal ander iemand.
Je hebt iets gezien, hé Eddie. Iets wat met de zaak te maken had.
Er is geen zaak. Die is er nooit geweest.
Dit is allemaal een grote grap. Het is een grap.
Wat we vannacht nodig hebben is twaalf fotoalbums...
... negen dagboeken, zeventien liefdesbrieven...
... diverse jeugdfoto's...
Dit roept herinneringen op.
Deze is nog warm. Wat is het ?
De herinneringen aan een geweldige minnaar ?
Een catalogus van veroveringen ?
We zullen er zo wel achterkomen.
Het zal u niets zeggen, meneer wat uw naam ook is.
Niet het soort verovering dat u ooit kunt begrijpen.
Laten we eens zien.
Een sprankje ongelukkige jeugd.
Een vleugje puberale opstandigheid.
En lest best, een tragische dood in de familie.
Dokter.
Mr. Book...
Waarom slaapt Murdoch niet tijdens het tunen zoals de anderen ?
Ik weet het niet. Misschien staat hij hoger in de evolutie.
Een speling van de natuur die zich aanpast om te overleven.
Wat verwachtte u ? U zoekt toch de menselijke ziel ?
Dat is het doel van uw dierentuin.
Daarom verandert u elke nacht mensen en dingen.
Misschien heeft u het eindelijk gevonden en bijt het u in uw...
Er zijn meerdere mensenlevens nodig om ons te evenaren.
De gedachte dat een gewoon mens zou kunnen tunen...
Is absurd. Maar hoe verklaart u het anders ?
Het is tijd.
Schakel het uit.
Frederickson haalt me uit de nachtploeg. - Dat werd tijd ook.
Word wakker.
Hoort iemand me ?
Laat het tunen beginnen.
De Goodwins. Jeremy, Sylvia, Jane en de kleine Matthew.
Jane en de kleine Matthew.
De rijken worden rijker.
Ze zullen dienstvertrekken hebben voor de nacht om is.
Dr. Schreber, neem ik aan ?
U bent het.
Zo begroet u een patiënt toch niet, dokter. Als u dat tenminste bent.
Alstublieft, ik... - Waarom slaapt iedereen ?
Niet zo hard alstublieft. - Wat heeft u met me gedaan ?
Niets. Ik wil u helpen.
Het is gevaarlijk hier. Als ze ons samen zien...
Kan me niet schelen. Geef antwoord. Waarom willen ze me vermoorden ?
Geef antwoord.
Mijn god, u kunt het echt. - Deed ik dat ?
Luister, John. Je hebt hun kracht.
Je kunt met je wil dingen laten gebeuren. Ze noemen dat tunen.
Zo laten ze de gebouwen veranderen. Je deed het uit zelfverdediging.
Maar ik kan je leren je kracht te gebruiken. Laat me je helpen.
We kunnen ze tegenhouden en de stad terugnemen.
M'n bril.
M'n bril, alsjeblieft.
Hij heeft de firma voor schut gezet met z'n gelanterfant.
Ik heb Frederickson gezegd dat ik hem moet ontslaan.
Heel verstandig, lieve.
Hij viel me aan. Ik weet niet waar hij is.
Kom, Dr. Schreber. We hebben veel te doen, ja.
De experimenten moeten op de volgende locaties plaatsvinden.
De eerste moet hier op Avenue M worden ingeprent.
Mr. Book, er is een probleem.
Er is geen Avenue M. We konden hem niet voltooien.
Tijdens de laatste tuning was er een tekort aan beheersing.
Een tegengestelde invloed op de machines ?
Dan is die Murdoch sterker dan we dachten.
Hij wordt zoals wij. - En dus moeten wij worden zoals hij.
Heeft de brave dokter gedaan wat we vroegen ?
De lotgevallen van John Murdoch, deel 2.
We moeten dit niet doen. Murdoch bezit deze herinneringen niet, ja ?
Hoe kunnen we hem dan vinden met zijn inprenting ?
We zullen weten waar hij heen gaat en wie hij opspoort.
Terwijl hij de aanwijzingen volgt, volgen wij de herinneringen.
Maar een van ons inprenten is altijd mislukt.
Wat Mr. Hand voorstelt is onze enige mogelijkheid. Inprenten.
Het kan een beetje prikken.
Is het klaar ? - Ja, Mr. Book.
Ik heb John Murdoch in gedachten.
Johnny, ik vond deze ansichtkaart tussen de spullen van je moeder.
Hij roept herinneringen op, nietwaar.
Kom eens langs. Dan proberen we een zeemeermin aan de haak te slaan.
Groeten aan Emma, Karl.
Karl...
Karl Harris.
Weet je de weg naar Avenue C ? - Probeer de metro eens.
Is er iets, vriend ? - Werk je hier al lang ?
25 jaar, geen aftrek wegens goed gedrag.
Wij zoeken John Murdoch.
Ze weet niets, Mr. Hand. - Het spoor loopt dood, Mr. Wall.
We dachten hem te vinden dankzij z'n inprenting, maar nu zijn we hier.
Dit is irrationeel. - Instincten zijn irrationeel.
We moeten ze volgen.
Mr. Sleep denkt dat hij naar bekende plaatsen zal gaan. Z'n werk.
Hij geeft niet om ons werk. - Een beetje geduld, Mr. Hand.
Als u Murdoch was, ja ? - Als ik Murdoch was ?
Dan zou ik me herinneren hoe m'n vrouw me had gekwetst...
... door met een ander naar bed te gaan.
En dan...
... zou ik een manier zoeken om het haar betaald te zetten.
Laat me alleen met haar. Er is werk te doen.
Iedereen overstappen. Perron drie.
Overstappen ? Hoe kom ik aan het eind van de lijn ?
Je moet de expres hebben.
Waarom stopte die trein niet ? - Dat is de expres.
Er is geen uitweg. Je kunt de stad niet uit. Ik heb het geprobeerd.
Jij bent Murdoch, hé. Degene die ze zoeken.
Je bent geen moordenaar.
Ze hebben je erin geluisd met een nep-identiteit. Zoals iedereen hier.
Wie ben jij ? - Ik was politieman.
In dit leven tenminste.
Ze stelen onze herinneringen en geven die aan een ander.
Ik heb het ze zien doen, heen en weer, heen en weer...
... tot niemand meer weet wie hij is. - Hoe weet je dat allemaal ?
Soms wordt er iemand wakker terwijl ze alles aan het veranderen zijn.
Het is niet de bedoeling, maar het gebeurt. Het is mij overkomen.
Ze zullen je komen zoeken. Net zo goed als ze mij komen zoeken.
Maar dat geeft niet. Ik heb een uitweg gevonden.
Ze waren hier.
Gisteravond.
Dit had z'n huis moeten zijn.
Dat was toen we van haar hielden. - Alles goed en wel, Mr. Hand...
... maar we hebben een concreter spoor nodig.
Ja, en ik weet waar ik haar kan vinden.
We boffen eigenlijk maar. - Pardon ?
Dat we opnieuw de plekken kunnen bezoeken die ons zo dierbaar waren.
Ik dacht dat ze ons achtervolgden. - Misschien.
Er was een veerboot toen ik klein was. Een enorm ding.
Verlicht als een drijvende verjaardagstaart.
Dat zei mijn man een keer tegen me. Op deze plek.
Waar is je man nu ? - Wist ik het maar. Waarom bent u hier ?
Ik heb m'n vrouw hier ontmoet. - Ik leerde hier m'n man kennen.
De wereld is klein.
Wat doet u hier ? - Ik ben jou gevolgd.
Blijf staan.
Johnny ?
Ik dacht dat je je oom Karl was vergeten.
Jij rotzak.
Oom Karl.
Wacht.
Ben ik dat ?
Ben ik opgegroeid in Shell Beach. - Dat zei ik toch ? Shell Beach.
Ik moet erheen. Hoe kom ik er ?
Geen idee. Ik ben er in geen jaren geweest.
Je moet je toch wel iets herinneren ?
Het spijt me, Johnny. M'n hersenen werken niet meer zoals vroeger.
Het is er zo licht. - Vrolijker tijden, denk ik.
Je zat altijd in dat boek te krabbelen. Dat zijn je pa en ik.
Een stel knappe idioten.
Wat is er met m'n ouders gebeurd ?
Waar zijn ze nu ?
Ze zijn dood, Johnny. Omgekomen toen het huis afbrandde.
Ik heb voor je gezorgd. Herinner je je dat echt niet ?
Wat is dat ?
Dat is een litteken.
Je had je arm verbrand tijdens de brand.
Wat betekent dat, Johnny ? - Dat dit allemaal leugens zijn.
M'n man zei dat hij hier was geweest. Om zichzelf op de proef te stellen.
Om te zien of hij in staat was om...
Ik wilde met haar praten. Misschien kon ze me helpen hem te vinden.
Blijf hier. Ik bel het bureau.
Hij is prachtig.
Het was een cadeau van m'n moeder. Ze is onlangs gestorven.
Ik hou hem bij me als aandenken aan haar.
Het spijt me.
Het gekke is dat ik niet meer weet wanneer ze me hem heeft gegeven.
Hoe denk je dat ik zoiets kan vergeten ?
Wat gebeurt er, inspecteur ? - Ik weet niet of ik dat nog weet.
Ik heb je oude kamer zo gelaten. Je kunt hier vannacht slapen.
Fijn om je weer hier te hebben. Als is het maar voor een nacht.
Is dat de tijd ? - Ja, die klok loopt altijd prima.
's Ochtends of 's avonds ? - Wat denk jij ?
Hoe kan het nacht zijn ? Waar is de dag gebleven ?
Je bent moe. Alles is mogelijk.
Ga slapen. We lossen het morgen wel op.
Gids naar Shell Beach, door Johnny Murdoch.
Emma ? Hij is hier. Hij gedraagt zich erg vreemd.
Ik weet het. Hij is niet zichzelf. Hou hem daar, dan kom ik zo.
Ik zal het proberen. - Dank je, Karl.
Ik kan niets beloven. We zien wel hoe het loopt.
Johnny, we wilden je alleen helpen.
Karl... Oom Karl.
Als je in de problemen zit, kunnen we misschien iets doen.
Ik heb je zo lang niet gezien, ja.
Mr. Murdoch, u heeft ons veel last bezorgd.
Spreek. - Dit is niet nodig.
Er is geen uitweg. De stad is van ons, wij hebben hem gemaakt.
Wat bedoel je ?
We vormden de stad uit gestolen herinneringen.
Verschillende tijden, verschillende verledens, allemaal samengevoegd.
Elke nacht herzien en verfijnen we hem, om te leren.
Om wat te leren ?
Over u. U en uw medeburgers. Wat u menselijk maakt.
Waarom ? - We moeten zijn zoals u.
Ik begrijp u nu. Ik herinner me wat u niet meer weet. Wat u mist.
De oceaan, ja.
Langs de branding hollen als kind.
Emma ontmoeten bij de rivier. De eerste kus die daarop volgde.
Wat ben jij ? - U heeft gezien wat we zijn.
We gebruiken uw doden als omhulsel.
Stap in.
En zij ? Komt ze je bekend voor ? - Ze leefde nog toen ik vertrok.
En dit ? - Dit is niets.
Die tekeningen moeten iets betekenen. - Welke tekeningen ?
Ik begrijp het niet. - Geen spelletjes. Lieg niet.
Ik lieg niet. - Help me.
Ik heb hier een legpuzzel waar ik niets van begrijp.
Denk je dat ik het wel snap ? Ik tast net zo goed in het duister als jij.
Ken jij Shell Beach ? - Natuurlijk.
Weet je hoe je er moet komen ? kan je het me vertellen ?
Je gaat gewoon naar...
Waarheen ? - Wacht nou even.
Je kunt het je niet herinneren, hé.
Is dat niet een beetje vreemd ?
Ik weet nog een betere. Wanneer heb je voor het laatst iets overdag gedaan ?
Wat bedoel je ? - Gewoon bij daglicht.
Wanneer heb je voor het laatst daglicht gezien ?
Niet een verre jeugdherinnering, maar gisteren, vorige week.
Weet je je iets te herinneren ? Dat kan je niet, hé.
Volgens mij bestaat de zon hier niet eens.
Ik ben al uren en uren wakker, en de nacht eindigt nooit.
Dat is waanzin. - Dat is het zeker. Luister, Bumstead.
Ik ben het niet alleen. Wij zijn het allemaal. Ze doen iets met ons.
Ik heb genoeg gehoord.
Luister nou. - Hou je mond.
Er moet een verklaring zijn.
Verklaar dit eens.
John, het spijt me zo.
Ik wilde je geen verdriet doen. Kon ik het maar ongedaan maken.
Je hebt het niet gedaan.
Die verhouding of wat het ook was, dat heb je nooit gedaan.
Wat bedoel je ?
Het klinkt idioot, maar stel dat we elkaar niet eerder hebben gekend.
Stel dat we elkaar gisteravond in ons appartement voor het eerst ontmoetten.
En dat alles wat jij en ik ons herinneren nooit is gebeurd.
Dat iemand ons dat alleen wil laten geloven.
Hoe kan dat waar zijn ?
Ik herinner me zo levendig dat ik je ontmoette.
Dat ik verliefd op je werd. Dat ik je verloor.
Nee, wacht.
Eén minuutje nog.
Ik hou van je, John.
Zoiets kan je niet veinzen. - Nee, dat kan je niet.
Inspecteur ?
Walenski heeft vannacht zelfmoord gepleegd.
Ik vond dat u het moest weten.
De chef wil u spreken.
Ik wist dat u de moordenaar zou opsporen.
Uw veter...
Hoe kunnen we u helpen ? - U kunt slapen.
Slaap, slaap.
Goedenavond, meneer.
Bumstead...
Ik wilde u als eerste feliciteren met uw onderzoek.
Breng ons naar Murdoch.
Slaap.
Dr. Schreber.
Ik wist dat je zou komen. - Wordt het geen tijd voor antwoorden ?
Ja, natuurlijk. Wil je gaan zitten ?
Ik kom hier vaak. Het is een van de weinige plekken waar ik rust vind.
Ze hebben een afkeer van water.
Je zou het bijna een fobie kunnen noemen.
Wie zijn ze ? Wat willen ze van me ?
Laten we voorlopig maar zeggen dat je hun proefpersoon bent.
Dat zijn we allemaal.
Het spijt me, maar we hebben te weinig tijd om dit netjes af te handelen.
Alles wat je moet weten zit in deze injectiespuit.
Je moet jezelf injecteren. Het is de enige manier om het te begrijpen.
Je neemt me in de maling. - De tijd dringt. Je moet het nu doen.
Geef me die revolver. - Hij is erger gestoord dan we dachten.
Misschien heb ik niet zoveel mensenkennis als u...
... maar volgens mij bent u zelf gestoord.
U weet niet wat u doet.
Wat zit hier precies in, dokter ?
Alle antwoorden die je zoekt, dat zweer ik.
Dan zal ik het zolang maar goed bewaren.
Laten we gaan, dokter.
Gaan ? Waar gaan we heen ?
Shell Beach.
Daar wil je toch naartoe ? De oceaan.
Je zult daar niets vinden. Ik ben er geweest.
Dan kunt u ons de weg wijzen.
Nee, ik weiger. U kunt me niet dwingen.
Ze zullen ons opwachten.
Ik begrijp het niet. Hier was vroeger een brug.
Nog een keer en ze kunnen je uit het kanaal vissen.
Ik zal je alles vertellen. Het doet er toch niet meer toe.
Wie zijn jullie ?
We moeten naar het eind van het kanaal.
We zullen je binnenkort nog meer mooie dingen geven, Anna.
Ik ben niet Anna.
Binnenkort wel, ja.
Ik heb eerst iets anders met haar voor.
Ik noem ze de Vreemdelingen.
Ze hebben ons ontvoerd en hierheen gebracht.
Deze stad, met iedereen die er woont, is hun experiment.
Ze mengen onze herinneringen om uit te vinden wat ons uniek maakt.
De ene dag kan iemand een inspecteur zijn, de andere dag iets heel anders.
Als ze een moordenaar willen bestuderen...
... prenten ze een burger in met een nieuwe persoonlijkheid.
Geven hem een familie, vrienden, een compleet verleden.
Tot en met een verloren portefeuille. Dan onderzoeken ze de resultaten.
Zal een man met het verleden van een moordenaar op dezelfde voet doorgaan ?
Of zijn we meer dan de som van onze herinneringen ?
Dat gedoe met jou als moordenaar was puur toeval.
Je hebt tientallen levens gehad.
Maar je werd wakker toen ik je hiermee inprentte.
Waarom doen ze het ?
Ons vermogen tot individualiteit, onze ziel...
... maakt ons anders dan zij.
Ze denken de menselijke ziel te vinden als ze begrijpen hoe onze ziel werkt.
Zij hebben alleen gemeenschappelijke herinneringen, een gezamenlijke geest.
Ze gaan dood. Hun ras staat op de rand van uitsterven.
Ze denken dat wij hen kunnen redden.
En ik ? - Jij bent anders.
Je verzette je tegen mijn poging om je in te prenten.
En je hebt hun vermogen om te tunen verkregen.
Daarmee veranderen ze dingen en hebben ze deze stad gebouwd.
Met machines, diep onder de oppervlakte...
... kunnen ze hun telepathische energie concentreren.
Ze beheersen alles, zelfs de zon.
Daarom is het altijd donker. Ze kunnen niet tegen licht.
Waarvoor hebben ze jou nodig ?
Eerst zogen ze uit ons wat er in ons zat en sloegen die informatie op.
Die mengden ze, als verf...
... en gaven ons nieuwe herinneringen die zij uitkozen.
Maar ze hadden een kunstenaar nodig om ze te helpen.
Ik begreep de menselijke geest beter dan zij ooit zouden kunnen.
Ze lieten mij m'n wetenschappelijke kunde behouden...
... omdat ze die nodig hadden. Ze dwongen me de rest uit te wissen.
kan je je voorstellen hoe het is om je eigen verleden te moeten wegvagen ?
En mijn verleden ? Mijn jeugd ?
Shell Beach ? Oom Karl ?
En dit ? Het was leeg toen ik het vond.
Je begrijpt het nog steeds niet. Je bent nooit een jongen geweest. Niet hier.
Je hele verleden is een verzinsel. Net als bij ons allemaal.
Je liet die tekeningen ontstaan met je gave.
Ze brachten ons hier, zei je. Waar vandaan ?
Het spijt me, dat weet ik niet meer.
Niemand herinnert zich wat we waren, wat we hadden kunnen zijn.
Ergens anders.
Ik heb jullie zover gebracht. Jullie hebben me niet meer nodig.
Kom mee.
Er is geen oceaan, John.
Er is niets buiten de stad.
De enige plaats waar thuis bestaat...
... is in je hoofd.
En nu weet u de waarheid.
Geef u over, Mr. Murdoch, of deze zal sterven, ja.
Nou en ?Ze is niet echt m'n vrouw. Ze betekent niets voor me.
Maar toch kan het u schelen, nietwaar Mr. Murdoch ?
Ik ben het monster geworden dat u had moeten zijn.
Zal ik een eind aan haar leven maken zoals u zou hebben gedaan ?
Doe haar geen kwaad.
Geef u dan over, Mr. Murdoch.
Slaap.
Nu.
Slaap.
Dood hem.
Hij is sterk, ja. Gevaarlijk.
Maar hij kan ons brengen naar wat we zoeken.
Wat de dokter de ziel noemt.
Het is tijd voor de laatste fase van ons experiment.
We hebben de andere proefpersonen niet meer nodig.
De tijd van onderzoek is voorbij.
Het is tijd om een te worden met John Murdoch.
Het is tijd, dokter. Inprenten.
Schakel het uit.
Schakel het voorgoed uit.
Wat doe je ?
Ze willen je inprenten met hun eigen gemeenschappelijke herinneringen.
Ze willen je tot een van hen maken, zodat ze je ziel kunnen delen.
Maar ik heb andere plannen.
Inprenten, dokter. Geen ongehoorzaamheid meer.
Het spijt me, John. Het zal maar even duren.
Herinner je, John.
Je zult tot grotere hoogte stijgen. Als je groot bent, zul je het begrijpen.
Goed zo, John. Oefening baart kunst.
Denk er aan, praat nooit met vreemdelingen.
John, herinner je.
Ik duik steeds op in je herinneringen omdat ik me er zelf in heb gestopt.
Ze zijn bedoeld om je te leren over de Vreemdelingen.
Een leven van kennis in een enkele injectiespuit.
Je zult overleven, John.
Je zult kracht vinden in jezelf.
Je zult overwinnen.
Herinner je.
Dag, oom Karl.
Je begint het door te krijgen. Misschien zal ik eens voor jou werken.
Met deze machine versterken de Vreemdelingen hun gedachten.
Hij verandert hun wereld. Neem de machine in bezit.
Ik weet dat je ze kunt verslaan, maar je moet je concentreren.
Er is iets mis.
Er is geen tijd voor romantiek. De wereld kan zijn wat jij ervan maakt.
Wat heeft u gedaan ?
Je kunt alles laten gebeuren. Maar je moet nu in actie komen.
Ik wist dat je het kon, John. Je hebt nu hun kracht.
Je bestuurde hun machines. - Waar is Emma ?
Ze is Emma niet meer. Ze is opnieuw ingeprent.
Geef haar haar herinneringen terug. - Kan ik niet.
Het gebouw waar de herinneringen werden opgeslagen is verwoest.
Het spijt me.
Wat ga je nu doen, John ?
Ik ga de dingen herstellen. Je zei toch dat ik de kracht heb ?
Ik kan die machines alles laten doen wat ik wil.
De wereld laten zijn zoals ik wil.
Als ik me maar genoeg concentreer.
Waar ga je naartoe ?
Shell Beach.
Wat kost een kaartje ? - Een kwartje.
Toe maar, ik maak wel ruimte.
Ik heb op je gewacht, ja. Wat doe je ?
Ik breng wat kleine veranderingen aan.
Weet je zeker dat we dat willen ? - Ik durf het er wel op te wagen.
Ik sterf, John. Jouw inprenting doet ons geen goed.
Maar ik wilde weten hoe het was. Hoe je je voelt.
Je weet hoe ik me had moeten voelen. Die persoon ben ik niet. Nooit geweest.
Wil je weten wat ons menselijk maakte ?
Dat zul je hier niet vinden.
Je zocht op de verkeerde plaats.
Het is hier zo mooi.
Zo licht.
Weet jij of Shell Beach hier ergens is ? - Ik geloof dat het daar ligt.
Ik moet zelf ook die kant uit.
Heb je zin om mee te lopen ?
Best.
Ik heet Anna. En jij ?
John.
John Murdoch.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : GelecekDUNYA Alle Turkse en Nederlandse ondertitels, videoklips,... by GelecekDUNYA